FRANK POLLET

WEHT DIE ANGST, SO WEHT DER WIND / HIJ & ZIJ

Wanneer zij eenzaam zwanger is, eten
De meeuwen uit haar adem, worden de gevaren van de nacht
- een wak dat vliegensvlug dichtvriest - gemeten
Door de man die naakt op de natuurlijke verkilling wacht.

Verlangen naar verdriet wordt koortsig uitgestald

En laat bijna onhoorbaar maar trefzeker de sitar
Van het hart oncontroleerbaar spelen.
Hij denkt ’s nachts en in de stilte van de bar
Zijn mantra vlugger te vergeten.

Zij weet beter. Houdt hier halt.

Weer thuis, bevochtigt hij zijn pols met rode wijn
Wanneer de nachts als een gedicht
In kinderstemmen door de kabels groeit en zwicht
Hij voor het trager leven. Sterven doet hij

Enkel wanneer zij bevalt.

Zymose

ISBN 90 6230 062 6

La Strada

ISBN 90 6230 069 3

De Weeromstuit

ISBN 90 6230 080 X