KEES HERMIS

DE LEEGTE VAN PLEINEN

Alsof zij een oud, opkomend verdriet
willen keren, luisteren bomen op pleinen

of er voetstappen zijn en stemmen die
de leegte der jaren verdrijven

Maar zomers noch winters herinneren
zich de dagen dat er levenden waren

Hun uitgestorven kelen kleuren de
luchten niet. Alleen de bomen blijven

de wachters van eenzame pleinen. Troost
vinden zij in wind die niet aflaat hen toe

te spreken, trouw gezelschap biedt, tot in
het bewegingloze zwijgend met hen praat

Stuiflicht – Gedichten 1976-2001

ISBN 90 6230 087 1