
Evenbeeld
In zo'n zwarte montycoat,
mijn haar woei uit een
capuchon, schooltas woog
als lood, gaat ze graatmager
op hoge wankelhakken.
Staat daar. Staart, mascaraveeg
traan of regen, in schrale
maandagnamiddag en wacht.
Met oordop, boek en liefdes-
verzen even zat, wacht ze.
Tot hij komt, haar overkomt
en wat dan nog te dromen overblijft.
Zo haal ik haar in. Leen haar
mijn oud verhaal. Opdat zij
leest, herschrijft.
ISBN 90 6230 088 X